Ik ben niet altijd sceptisch geweest, eerlijk gezegd een paar jaar terug wist ik er eigenlijk bijna niets over, en was ik geneigd, zoals velen, om mee met de stroom te gaan en er niet te veel vragen bij te stellen.
Maar ergens in 2008/2009 ben ik er me in beginnen verdiepen, en ik weet niet precies wat de trigger was, ik denk dat het een opinie artikel was in De Morgen waar een aantal proponenten van de beweging opriepen om van het 'ontkennen' van de klimaatopwarming een 'misdaad tegen de mensheid 'te maken.
Ik vond (en nog steeds vind) dit een aanfluiting tegen alles wat me dierbaar is. Het onmogelijk maken om te kunnen kritische vragen stellen bij iets dat zo een impact heeft op elke bewoner van deze aarde, en dat zogenaamd op wetenschappelike basis steunt, is ontoelaatbaar. Daar heb ik voor het eerst ingezien dat we te maken hebben met iets heel anders, en heel schadelijks: een nieuw soort pseudo-wetenschappelijk geloof met het potentieel om elk rationeel debat onmogelijk te maken, en ultiem de democratie te bedreigen.
Een hele inleiding om tot de kern te komen; deze mevrouw, Donna Laframboise, beschrijft op haar blog een gelijkaardige ervaring. Hoe ze op een bepaald moment de klik maakte, en scpetisch tegenover de global warming beweging geworden is.
Quote:
I’m very sorry, but all of this amounts to hysteria. It really is time that sensible people started speaking up and pushing back.
Lees hier.
0 comments:
Post a Comment