Deze week is er in het Federale Parlement een wet gestemd die het verplicht maakt voor grote ondernemingen om in hun raden van bestuur 1/3 vrouwen op te nemen. Een verplicht quota.
Tegenstanders, waaronder mijn geliefde liberale partij Open VLD, menen dat dit geen goed idee is, en hebben tegengestemd.
Ik betreur dit.
Er zijn een heleboel tegenargumenten te bedenken, maar grosso modo heb ik twee belangrijke kritieken gelezen:
Ten eerst is dit extra regulering. Idealiter zou de staat zich niet moeten moeien in wat in weze een privé materie is. Bedrijven zouden best zelf moeten weten dat diversiteit lonend is.
Ten tweede gaat deze wet vrouwen in een 'excuus truus' positie duwen. Vrouwen zullen in de raden van bestuur gaan zetelen nu op basis van het feit dat ze vrouw zijn, en niet op basis van hun competenties. Men is ook van mening dat dit een beperkte kliek van 'gouden rokjes' gaat doen onstaan, een beperkte groep van vrouwen die overal opduiken in de raden van bestuur.
In principe ben ik het eens met beide argumenten. Maar ze doorstaan de toets met de realiteit niet.
De realiteit is dat bedrijven reeds jarenlang de opdracht gekregen hebben om het aantal vrouwen in de raad van bestuur op eigen kracht te verhogen, zonder wet.
Vrouwen zijn massaal op de werklvloer gekomen sinds de jaren 60-70.
Vrouwen vertegenwoordigen 50% van de bevolking, en zijn, hou u vast, even intelligent als mannen. Hun economische positie is nog niet dezelfde, maar verbetert. En toch, maar 8% van de mensen in de raden van bestuur zijn vrouwen.
Hoe kan men dit verklaren?
Zijn er misschien geen vrouwen die competent zijn?
Ik zou durven beweren van niet.
Waarom stromen die competente vrouwen dan niet door tot de top?
Omdat ze het zelf niet willen?
Omdat ze meer 'omkadering' nodig hebben om er te geraken?
Dit soort paternalistische argumenten heb ik van de week horen uitkramen door N-VA senatrice Liesbeth Homans.
De verklaring ligt volgens mij anders, en ik heb het zelf al veel mogen meemaken in mijn passage in de bedrijven waar ik gewerkt heb, en langsloop.
Vanaf een bepaald management niveau zie je minder vrouwen en meer mannen. En zo tot aan de top die bijna volledig mannelijk is. En die kiezen, onbewust, voor meer mannen. Daarenboven geven vrouwen minder om status dan mannen (of gaan ze er op een andere manier mee om). Eindresultaat is dat er minder vrouwen doorstromen naar de top.
De enigste manier om dit te doorbreken is via quota,; een derde vrouwen in de raden van bestuur, werkt top-down. De gouden rokjes zullen er zijn; maar ik ben er zeker van dat een tijdelijk fenomeen zal zijn. De gouden rokjes zullen als een baken werken voor andere vrouwen. En ook opgroeiende vrouwen, die eindelijk rolmodellen zullen hebben om hun ambitie te ondersteunen en aan te wakkeren. In plaats van hun ambitie te moeten onderdrukken.
De quota regel is een stap in een verdere emancipatie van 50% van onze bevolking; stuk voor stuk individuen die momenteel nog steeds moeten strijden voor hun recht om zich te volle te kunnen ontplooien, dit tegen collectieve structuren en tendensen die diep ingeworteld zitten.
Een waar liberaal streven. Ik ben liberaal, en dus pro quota.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
This comment has been removed by the author.
ReplyDeleteWat met bv. bedrijven zoals olie?
ReplyDeleteWie heeft trouwens ooit bedacht dat intelligentie hetzelfde is dan de kwaliteit het besturen van mensen? Heeft dit niet meer te maken met emoties?
Ik kan moeilijk zien hoe een liberaal voor een van de meest dirigerende wetten op bedrijven kan stemmen op basis van wat vage argumenten die niet zwart wit bewezen zijn.
Ik bedoel het argument dat vrouwen quasi identiek fungeren, of zouden moeten omdat dit blijkbaar tot het 'hoogste goed' leidt, dan mannen.
Deze quota is een zeer grote interferentie van de staat in bedrijven. Het is een extreem voorbeeld van hoe de staat weeral gigantisch ingrijpt op de realiteit op basis van een ideaal (dankzij de vrouwenquota in de belgische politiek remember) hoe de wereld er uit zou moeten zien in de toekomst omdat we zo goed weten hoe de mensheid zou moeten functioneren...
U wilt op basis van verhaaltjes die hier en daar verteld worden (gouden rokken, ambitie, intelligentie, jaloezie,...) dit goedkeuren. Als liberaal ben ik in al deze retoriek gewoon niet geïnteresseerd en wil ik graag Hayek quoten:
The law of unintended consequences is what happens when a simple
system tries to regulate a complex system. The political system is
simple, it operates with limited information (rational ignorance),
short time horizons, low feedback, and poor and misaligned incentives.
Society in contrast is a complex, evolving, high-feedback,
incentive-driven system. When a simple system tries to regulate a
complex system you often get unintended consequences.
Unintended consequences are not restricted to government regulation
of society but can also happen when government tries to regulate other
complex systems such as the ecosystem (e.g. fire prevention policy
that reduces forest diversity and increases mass fires, dam building
that destroys wet lands and makes floods more likely etc.) Unintended
consequences can even happen in the attempted regulation of complex
physical systems (here is a classic example involving turbulence).
LVSV leuven lid